Open Doorsdag 2015

Op zaterdag 28 november 2015 was het zover. De 60e jaarlijkse Open Doorsdag. En nadat men deze altijd in het oosten van het land had gehouden, zou hij nu voor de tweede keer opeenvolgend in de Jaarbeurs in Utrecht plaatsvinden. Gingen in 2014 Sandra en Andrew nog met een groepje kinderen in georganiseerd verband, dit maal zou een grotere groep van de CCGN uit Rotterdam richting Utrecht optrekken. Het bleek nog een heel georganiseer om een ieder van een kaartje te voorzien, het jubileumkarakter van de dag en de actuele situatie in de wereld hadden velen er toe gebracht naar Utrecht te gaan er was zelfs sprake van een zwarte markt voor de kaartjes. Hoe dan ook 11 personen rolden al dan niet voorzien van koffie via de trein uit Rotterdam, Utrecht binnen en min of meer geordend ontmoette men daar de mensen die op eigen gelegenheid waren gekomen. Er bleken die dag 13.500 mensen op de dag zijn afgekomen.

Na een welkom en gezang hield ds. Ron van der Spoel een overdenking bij het thema van de dag : “Wees Wakker!” ontleend aan hetgeen geschreven staat in Openbaringen 3:2 “Wees wakker en versterkt het overige, dat dreigde te sterven”.Kern van de overdenking is dat we moeten weten wat er gebeurd in de wereld, maar dat we er niet bang of boos over hoeven te worden, dwars door wat wij zien volvoert God op Zijn wijze, Zijn plan. Het enige wat van ons wordt verlangd, is betrokken te zijn bij de vervolgde kerk.

Hierna kwam onder groot applaus Anne van der Bijl het podium op. Met hem begon het 60 jaar geleden allemaal. Als jongeman mengde hij zich onder communisten om zo de vervolgde christenen in het oostblok te bereiken en te voorzien van Bijbels. Aanvankelijk onder de naam Kruistochten, later werd de naam van de Stichting omgedoopt in Open Doors. Ook veranderde de focus van Oostblok, via China naar het Midden Oosten. De naam van brother Andrew als Gods Smuggler was toen reeds gevestigd.

Anne gaf aan dat hij het betreurde dat hij als 87-jarige niet meer de conditie heeft om naar de leiders van IS te gaan en hen van Jezus te vertellen, zoals hij dat in het verleden met leiders van Hamas wel deed. Hij gaf aan dat je wel bommen kunt gooien, maar dat dan geen mens ooit Jezus liefde zal leren kennen. Het feit dat je er zelf het leven bij in kunt schieten, achtte hij niet van belang, op een dag moet de wereld toch verlaten dus als het dan toch moet, laat er dan bij je komst in de hemel maar een juichend Halleluja klinken. Anne, die nog steeds van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat zich inzet voor de vervolgde kerk, kreeg een een enorm applaus.

Na wederom een muzikaal intermezzo, waarbij een aangename afwisseling van al te modern tot redelijk traditioneel elkaar gedurende de dag afwisselde, kreeg Joseph Bondarenko het woord. Als voorganger was hij onder het oude Sovjet-Regime in een gevangenkamp geplaatst waar hij dwangarbeid moest verrichten. Toen hij te ziek was om te werken en bleef liggen werd hij in elkaar geschopt en gaf de KGB hem te kennen dat hij nooit levend het kamp zou verlaten, zijn vrouw geen normaal leven zou kunnen leiden en zijn kinderen zouden moeten afzien van scholing. Een uitzichtsloze situatie zou je zo denken, maar ook hier geldt dat God Zijn plan volvoert, het Sovjetimperium stortte ineen en Joseph mocht naar de VS van waar hij zijn zegenrijke arbeid voortzet.

Na de collecte (die ruim 320.000 Euro opleverde) was er een pauze waarbij je een boekenwinkel, stands en dergelijke kon bezoeken. Er was onder meer aandacht voor de mogelijkheid als organisatie iemand van Open Doors uit te nodigen, zelf ambassadeur te worden, de vrouwendag te bezoeken of een nostalgische reis te maken en te kijken wat er van de gemeentes is geworden die in b.v. het oostblok destijds werden ondersteund.

Na de pauze waren er nog drie sprekers. De eerste was mevrouw Sun-Hi in de grensstreek met China vangt zij vluchtelingen uit Noord-Korea op. Dat dit een land is dat er wrede methoden op na houdt, is bekend maar toch liepen de rillingen over mijn rug toen ze vertelde hoe een vriend van haar die eveneens vluchtelingen hielp op een dag plots was verdwenen. Vermoedelijk ontvoerd door de geheime dienst van Noord-Korea, ze wist niet waar hij was en of hij nog leefde. Het was dan ook ontroerend om te zien hoe zij samen met haar vertaalster een vrolijk klinkende hymn zong. Na haar voordracht wees een der presentatoren er op dat het vaak moeilijk is voor vervolgde christenen om vol te houden omdat zij er “alleen” voor staan. Daarop volgde de vraag wie in de zaal er regelmatig voor Noord-Korea baden, toen zo’n beetje alle handen de lucht in gingen was dit voor de dames een reden om ontroerd te raken.

Hierna was het de beurt aan Pastor Robert die een overzicht gaf van de situatie in Iran, een land waarin mening voorganger zijn keuze of het evangeliseren met de dood heeft moeten bekopen. Toch gaf hij aan dat hij tijdens een bijeenkomst met studenten heel duidelijk van God te verstaan had gekregen dat hij als gelovige niet om kleine dingen maar om grote dingen moest bidden. Hij verwacht in de toekomst dan ook een toename van het aantal christenen met 1.000.000.

Tot slot was er een video-update uit Irak. Een verslag van een reis van Ron van der Spoel die in het noorden van Irak liet zien hoe Isis een aantal dorpen had ingenomen en de mensen de keuze gaf: of je bekeert je tot de Islam of je vertrekt, blijf je dan word je vermoord. De omstandigheden waaronder de mensen nu leefden waren erbarmelijk maar geen enkele inwoner was in het dorp gebleven. Een staaltje geloofsvolharding waar de zaal stil van was.

Daarna werd de dag beeindigd met gebed en het zingen van het lied: “I have decided to Follow Jesus”. Voor de mensen die de dag hebben gemist, volgend jaar kun je ‘m weer  bijwonen: zelfde plaats, datum: 5 november 2016.

 

Dirk Jan